Kazimiera Stefaniak

Mówiło się o niej „Pani Kazia”, a do niej „Pani Kaziu”. Po śmierci Pani Kazi kontakt z nią się urwał. Sprzątała w pierwszej siedzibie redakcji na IV piętrze przy ul. Sienkiewicza. Wycierając kurz z biurek, dawała czasem sugestywne relacje z nie obejrzanych przez redaktorów i redaktorki odcinków „Niewolnicy Isaury” i innych seriali pokazywanych w telewizji.

WYDAWCA:
WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE
©2020 | Literatura na Świecie